ΚΕΙΜΕΝΑ ΛΑΤΙΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ Β' ΛΥΚΕΙΟΥ, 6ο ΜΑΘΗΜΑ

ΟΙ ΝΟΜΟΙ

 In ea civitate, quam leges continent, boni viri libenter leges servant. Lex enim est fundamentum libertatis, fons aequitatis. Mens et animus et consilium et sententia civitatis posita est in legibus. Ut corpora nostra sine mente, sic civitas sine lege non stat. Legum ministri sunt magistratus, legum interpretes iudices, legum denique omnes servi sumus: sic enim liberi esse possumus.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

 Σ' αυτή την πολιτεία που τη στεριώνουν οι νόμοι, οι καλοί πολίτες τηρούν τους νόμους πρόθυμα: γιατί ο νόμος είναι  θεμέλιο της ελευθερίας και πηγή της δικαιοσύνης. Ο νους, η ψυχή, η σκέψη κι η κρίση της πολιτείας βρίσκονται στους νόμους. Όπως τα σώματά μας δεν υπάρχουν (δε στέκονται, είναι νεκρά) χωρίς την ψυχή, έτσι και η πολιτεία δε στέκεται χωρίς το νόμο. Οι άρχοντες είναι θεράποντες των νόμων, οι δικαστές είναι ερμηνευτές των νόμων και, τέλος, όλοι εμείς είμαστε υπηρέτες των νόμων· γιατί έτσι μπορούμε να είμαστε ελεύθεροι.

 

ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

Χρήση Πτώσεων

Η γενική με ουσιαστικά μπορεί να είναι αντικειμενική ή υποκειμενική. Η γενική υποκειμενική δηλώνει το υποκείμενο της ενέργειας του ουσιαστικού από το οποίο εξαρτάται fons aequitatis. Η γενική αντικειμενική δηλώνει το αντικείμενο της ενέργειας του ουσιαστικού ή του επιθέτου που τη συνοδεύει legum servi

 

 

Εμπρόθετοι Προσδιορισμοί

Sine + αφαιρετική =εξαίρεση

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

Ουσιαστικά γ’ κλίσης

•        Η γ’ κλίση περιλαμβάνει ουσιαστικά :

Αρσενικά :-or , -os , -er , - o , - es , -is ( - eris γεν.) .

Θηλυκά : -x , - as,  - is  - es, ( ισοσύλλαβα) , -  σύμφωνο + s , -x , -io, - do, - us, - aus, -go.

Ουδέτερα : -c, -a, -l, -e, -n, -t, - ar, -ur, us.

  

• Σχηματίζουν τη γενική πληθυντικού σε – ium :

1.Τα  ισοσύλλαβα

2. Όσων το θέμα λήγει σε 2 ή περισσότερα σύμφωνα urbs - urbis

3. Τα εθνικά σε - as , - is

4. Τα ουδέτερα σε - e, -al, -ar .

Παραδείγματα

	SINGULARIS
Nom.	prīnceps	-s
Gen.	prīncipis	-is
Dat.	prīncipī	-ī
Acc.	prīncipem	-em
Voc.	prīnceps	-s
Abl.	prīncipe	-e
	PLURALIS
Nom.	prīncipēs	-ēs
Gen.	prīncipum	-um
Dat.	prīncipibus	-ibus
Acc.	prīncipēs	-ēs
Voc.	prīncipēs	-ēs
Abl.	prīncipibus	-ibus

	SINGULARIS	PLURALIS	SINGULARIS	PLURALIS
Nom.	lex	legēs	dux	ducēs
Gen.	legis	legum	ducis	ducum
Dat.	legī	legibus	ducī	ducibus
Acc.	legem	legēs	ducem	ducēs
Voc.	lex	legēs	dux	ducēs
Abl.	lege	legibus	duce	ducibus

	SINGULARIS	PLURALIS	SINGULARIS	PLURALIS
Nom.	lapis	lapidēs	mīles	mīlitēs
Gen.	lapidis	lapidum	mīlitis	mīlitum
Dat.	lapidī	lapidibus	mīlitī	mīlitibus
Acc.	lapidem	lapidēs	mīlitem	mīlitēs
Voc.	lapis	lapidēs	mīles	mīlitēs
Abl.	lapide	lapidibus	mīlite	mīlitibus

SINGULARIS
Nom.	victor		aequor
Gen.	victōris		aequoris
Dat.	victōrī		aequorī
Acc.	victōrem		aequor
Voc.	victor		aequor
Abl.	victōre		aequore
PLURALIS
Nom.	victōrēs		aequora
Gen.	victōrum		aequorum
Dat.	victōribus		aequoribus
Acc.	victōrēs		aequora
Voc.	victōrēs		aequora
Abl.	victōribus		aequoribus
SINGULARIS		PLURALIS
nōmen		nōmina
nōminis		nōminum
nōminī		nōminibus
nōmen		nōmina
nōmen		nōmina
nōmine		nōminibus

SINGULARIS
Nom.	mōs	genus	honor
Gen.	mōris	generis	honōris
Dat.	mōrī	generī	honōrī
Acc.	mōrem	genus	honōrem
Voc.	mōs	genus	honor
Abl.	mōre	genere	honōre
PLURALIS
Nom.	mōrēs	genera	honōrēs
Gen.	mōrum	generum	honōrum
Dat.	mōribus	generibus	honōribus
Acc.	mōrēs	genera	honōrēs
Voc.	mōrēs	genera	honōrēs
Abl.	mōribus	generibus	honōribus

 

            1. Να γραφεί η μετάφραση του κειμένου:

 

  ΚΕΙΜΕΝΟ                                                               

       In ea civitate, quam leges continent, boni viri libenter leges servant. Lex enim est fundamentum libertatis, fons aequitatis. Mens et animus et consilium et sententia civitatis posita est in legibus. Ut corpora nostra sine mente, sic civitas sine lege non stat. Legum ministri sunt magistratus, legum interpretes iudices, legum denique omnes servi sumus: sic enim liberi esse possumus.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

 

2. Να γραφούν  οι αρχικοί χρόνοι των ρημάτων του κειμένου:

3. Να γίνει συντακτική ανάλυση των όρων του κειμένου:

 

 

In ea civitate, quam leges continent, boni viri libenter leges servant. Lex enim est

fundamentum libertatis, fons aequitatis. Mens et animus et consilium et sententia

civitatis posita est in legibus. Ut corpora nostra sine mente, sic civitas sine lege non

stat. Legum ministri sunt magistratus, legum interpretes iudices, legum denique

omnes servi sumus: sic enim liberi esse possumus.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Αυτονομία Σκέψης

   Η Διανοητική αυτονομία αποτελούσε πάντοτε στοιχείο κατά πολλούς αμφιλεγόμενο: πρόβαλε είτε ως επιτακτική ανάγκη ή ως επικίνδυνη, για τα δεδομένα της εκάστοτε εποχής, κατάσταση.Αυτή η διττή προσέγγιση προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση καθώς το αυτονόητο θα ήταν κάθε κοινωνία να επιζητά πολίτες, άτομα, που έχουν αυτήν την αρετή, που είναι δηλαδή σε θέση να σχηματίζουν τις αντιλήψεις τους αυτόνομα, χωρίς ετεροκαθορισμούς.Ούτως ή αλλως μόνο έτσι θα μπορούσαμε ως κοινωνία να έχουμε βάσιμες ελπίδες ουσιαστικής εξέλιξης και αρμονίας.
  Δυστύχως όμως κάθε άλλο παρά αυτόνοητο ήταν και είναι ακόμα κ' σήμερα. Σαν ολόκληρο το κοινωνικό - οικονομικό - πολιτικό οικοδόμημα να στηρίζεται πλέον όχι στην ουσία αλλά στις εντυπώσεις και αυτό που ονομάζουμε  διαμόρφωση κοινής γνώμης. Ας σκεφτούμε για λίγο την επιλογή των λέξεων αυτών. Δεν είναι καθόλου τυχαία η χρήση του ουσιαστικού "διαμόρφωση"      (διαμορφώνεται από ποιούς; Εμάς τους ίδιους ή όχι; ) αλλά και η φράση "κοινή γνώμη" αυτή καθαυτή μας οδηγεί σε ενα δίπολο επιλογής: άσπρο ή μαύρο (τουλάχιστον αυτές είναι οι επικρατέστερες τάσεις, οι άξιες λόγου,οι υπόλοιπες απλά περιττεύουν).
  Γι' αυτό ακριβώς θα δούμε στα επιτελεία των σύγχρονων κομμάτων άτομα που διαμορφώνουν το προφίλ των ηγετών. Φωτογραφίες τυχαίες ή μη, με συγκεκριμένη αμφίεση, σε χώρους που αρμόζει κάθε φορά για να εμφανιστεί ο ηγέτης κοντά στους νέους ( π.χ με νεανικά ρούχα) ή κοντά στους οικογενειάρχες (με αντίστοιχες φωτογραφίες οικογενειακής ευτυχίας). Η εμπιστοσύνη της κοινής γνώμης,λένε, κερδίζεται πιο εύκολα όταν ο πολιτικός έχει τα χέρια του επάνω στο τραπέζι, μεταφέρει το μήνυμα πως δεν έχει τίποτα να κρύψει.Δεν διστάζουν ακόμα και  να δημοσιοποιήσουν αυτές τις επικοινωνιακές  πρακτικές, είναι τόσο βέβαιοι πως δεν θα διαταραχθεί το προφίλ τους, προφανώς από το κοινό, που θεωρεί αυτονόητο να προέχει το θεαθήναι.
  Κάποιες φορές ως αιτία εκλογικής πτώσης ή αποτυχίας προβάλλεται η αστοχία της επικοινωνιακής πολιτικής. Απέτυχαν δηλαδή να μας πείσουν. Γιατί; Μήπως τα επιχειρήματα δεν ήταν αρκετά; Κάτι τέτοιο πιθανότατα δεν είναι καν στη σκέψη τους. Απλά δεν κατόρθωσαν να επηρεάσουν μαζικά τους πολίτες,να πλάσουν τη γνώμη τους κατά τον προσφορότερο τρόπο.
   Βέβαια, καλό θα ήταν ο ίδιος ο πολίτης να μην περιμένει στωικά να τον πείσουν αλλά ενεργοποιούμενος να ενδιαφερθεί για το σύνολο των πολιτικών προτάσεων αλλά και των εξελίξεων που υπάρχουν σε όλους τους τομείς. Με τον τρόπο αυτό θα εξασφαλιζόταν η πολυπόθητη αυτονομία σκέψης - πολιτικής στη συγκεκριμένη περίπτωση.