Ξενοφώντος Ἑλληνικά , Xenophon, Hellenica 7.5.26–27

 Η αμφίρροπη μάχη της Μαντίνειας (362 π.Χ.)

The inconclusive Battle of Mantinea (362 BC)

ΑΡΧΑΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ	ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΠΟΔΟΣΗ	ENGLISH TRANSLATION
Τούτων δὲ πραχθέντων τοὐναντίον ἐγεγένητο οὗ ἐνόμισαν πάντες ἄνθρωποι ἔσεσθαι.	Αφού έγιναν αυτά, το αποτέλεσμα ήταν το αντίθετο από αυτό που όλοι οι άνθρωποι νόμιζαν ότι θα γίνει.	When these things had happened, the result was the opposite of what all men had expected it to be.
συνεληλυθυίας γὰρ σχεδὸν ἁπάσης τῆς Ἑλλάδος καὶ ἀντιτεταγμένων, οὐδεὶς ἦν ὅστις οὐκ ᾤετο, εἰ μάχη ἔσοιτο, τοὺς μὲν κρατήσαντας ἄρξειν, τοὺς δὲ κρατηθέντας ὑπηκόους ἔσεσθαι·	Γιατί, αφού είχε συγκεντρωθεί σχεδόν όλη η Ελλάδα παρατεταγμένη σε αντίπαλες παρατάξεις, δεν υπήρχε κανείς που να μη νομίζει ότι, αν γινόταν μάχη, οι νικητές θα κυριαρχούσαν και οι ηττημένοι θα γίνονταν υπήκοοί τους·	For, since almost all of Greece had gathered and stood arrayed against each other, there was no one who did not think that, if a battle took place, the victors would rule and the defeated would become their subjects;
ὁ δὲ θεὸς οὕτως ἐποίησεν ὥστε ἀμφότεροι μὲν τροπαῖον ὡς νενικηκότες ἐστήσαντο, τοὺς δὲ ἱσταμένους οὐδέτεροι ἐκώλυον,	όμως ο θεός τα διευθέτησε έτσι ώστε και οι δύο πλευρές έστησαν τρόπαιο σαν νικητές, χωρίς καμία να εμποδίσει την άλλη,	but the god arranged things in such a way that both sides set up a trophy as if they were the victors, and neither side prevented the other,
νεκροὺς δὲ ἀμφότεροι μὲν ὡς νενικηκότες ὑποσπόνδους ἀπέδοσαν, ἀμφότεροι δὲ ὡς ἡττημένοι ὑποσπόνδους ἀπελάμβανον,	και οι δύο πλευρές παρέδωσαν τους νεκρούς με ανακωχή σαν νικήτριες, και οι δύο πάλι παρέλαβαν τους νεκρούς με ανακωχή σαν ηττημένες,	both sides gave back the dead under truce as if they were victors, and both sides also received back the dead under truce as if they were defeated,
νενικηκέναι δὲ φάσκοντες ἑκάτεροι οὔτε χώρᾳ οὔτε πόλει οὔτ᾽ ἀρχῇ οὐδέτεροι οὐδὲν πλέον ἔχοντες ἐφάνησαν ἢ πρὶν τὴν μάχην γενέσθαι·	και ενώ ο καθένας ισχυριζόταν ότι είχε νικήσει, κανένα από τα δύο μέρη δεν φάνηκε να έχει κερδίσει τίποτε παραπάνω, ούτε σε έδαφος ούτε σε πόλη ούτε σε εξουσία, απ' όσα είχε πριν γίνει η μάχη·	and although each side claimed to have won, neither was found to possess any more territory, city, or power than before the battle took place;
ἀκρισία δὲ καὶ ταραχὴ ἔτι πλείων μετὰ τὴν μάχην ἐγένετο ἢ πρόσθεν ἐν τῇ Ἑλλάδι.	και μετά τη μάχη επικράτησε στην Ελλάδα ακόμη μεγαλύτερη αβεβαιότητα και αναταραχή απ' ό,τι πριν.	and after the battle, there was even greater confusion and turmoil in Greece than there had been before.

Lesson 3 | Iota subscript, Accents, Breathings, Sounds

 

 

Iota subscript

 

Sometimes, the vowels α, η, ω   may have a sign under them in the form of a small ι, usually in the syllable at the end of the word. This is known as an iota subscript, and need not be pronounced.

However, it is never used under a capital letter.

In such cases it is written adjacent to the capital, and is called an iota adscript, and still need not be pronounced.

 

Accents

There are three forms of accent:

• acute  (`)  (οξεία – oxia)

• grave (΄) (Βαρεία – varia)

• circumflex (~) (Περισπωμένη – perispomeni)

However, this may have been different in life in Ancient Greece, and the way in which accents affected pronunciation remains unascertained; the usual way to read them aloud is to raise the pitch of the syllable on which you find any accents.

 If a diphthong has an accent, it is placed on its second vowel.

Breathings

When a word begins with a vowel, this initial vowel must have on it a breathing, which resembles a small comma.

There are two types of breathing:

 

• smooth: (᾿)  Ψιλή (Psili)

ὀλιγαρχία	oligarchy
᾿Ηλέκτρα	Electra

 • rough: (῾) Δασεία (Dasia)

ἑξάγωνον	hexagon
῾Ελένη	Helen

 

They are not interchangeable

All words beginning with an upsilon have a rough breathing.

ὑπόθεσις

hypothesis

 

All words beginning with rho (ρ) have a rough breathing

 

ῥητορική	rhetoric
ῥυθμός	rhythm

If a smooth breathing (᾿) is used, the pronunciation is not affected.

But if a rough breathing (῾) is used, this is pronounced as if there were an initial h.

In diphthongs, the same rule for breathings applies: put it on the second letter, but pronounce it as if it were on the first one.

A vowel can have both a breathing and an accent. In this case the breathing is written before the acute or grave, or below if it is a circumflex.

If the initial vowel is a capital, any breathing or accent that would be found on it is written to the left of the top of the letter.

 

Practice: Pronounce the Words Below.

Quantity	Greek	Equivalent
ᾱ, α	δρᾶμα	drama
η, ο	δῆμος	people
ῑ, α, ω	νῑκάω	I conquer
α, ω, ο	ἄνθρωπος	human
ῡ, ω	λύω	I free
α, ι, ᾱ	καρδίᾱ	heart
ε, ε, ο	ἕτερος	other
ι, ο	βίος	life
ο, η, ο	Ὅμηρος	Homer
α, υ, α, ο	ἀδύνατος	unable

 

ΠΛΗΡΗΣ ΟΔΗΓΟΣ ΕΚΘΕΣΗΣ Γ ΛΥΚΕΙΟΥ (ΜΕΡΟΣ Γ')

 

4.4    Ο επίλογος: πώς αποφεύγεις την απλή επανάληψη

Τρεις τύποι κατακλείδας

Σύνθεση προοπτικής: συνοψίζεις τη θέση σου συνδέοντάς την με μια ευρύτερη προοπτική (π.χ. πώς θα    εξελιχθεί το ζήτημα, τι διακυβεύεται).

4.5    Τα πιο συχνά λάθη στη δομή

• Εισαγωγή που δεν καταλήγει σε σαφή θέση — ο αναγνώστης δεν ξέρει τι θα υποστηριχθεί στη συνέχεια.

• Παράγραφοι ανάπτυξης χωρίς θεματική περίοδο — ξεκινούν κατευθείαν με παράδειγμα, χωρίς να δηλώνουν το επιχείρημα.

• Μία παράγραφος που αναπτύσσει δύο διαφορετικά επιχειρήματα ταυτόχρονα, με αποτέλεσμα να μη «στέκεται» ξεκάθαρα κανένα από τα δύο.

• Επίλογος-αντίγραφο της εισαγωγής, χωρίς καμία προσθήκη σκέψης ή προοπτικής.

4.6    Άσκηση εμπέδωσης

•   Γράψε μία εισαγωγή 4-5 προτάσεων, επιλέγοντας έναν από τους τέσσερις τρόπους έναρξης (§4.2).

•  Γράψε μία παράγραφο ανάπτυξης ακολουθώντας τα τέσσερα στάδια (θεματική περίοδος – αιτιολόγηση – τεκμηρίωση – ολοκλήρωση).

• Γράψε έναν επίλογο 3-4 προτάσεων, επιλέγοντας έναν από τους τρεις τύπους κατακλείδας (§4.4).

Έλεγξε: αν διαβάσεις μόνο την πρώτη πρόταση κάθε παραγράφου ανάπτυξης, καταλαβαίνεις τη γενική δομή του κειμένου σου; Αν όχι, οι θεματικές περίοδοι χρειάζονται δούλεμα.

Ανακεφαλαίωση κεφαλαίου

• Η εισαγωγή τοποθετεί το θέμα και καταλήγει σε σαφή θέση — υπάρχουν τέσσερις βασικοί τρόποι έναρξης.

• Κάθε παράγραφος ανάπτυξης ακολουθεί τα στάδια: θεματική περίοδος → αιτιολόγηση → τεκμηρίωση→ ολοκλήρωση.

• Οι συνδετικές φράσεις δηλώνουν τη λογική σχέση ανάμεσα σε ιδέες, όχι απλή σειρά απαρίθμησης.

• Ο επίλογος συνθέτει, δεν επαναλαμβάνει· τρεις βασικοί τύποι κατακλείδας: πρόταση/λύση, προβληματισμός/έκκληση, σύνθεση προοπτικής.

Ο πιο συχνός κίνδυνος στον επίλογο είναι να λειτουργήσει ως άτσαλη επανάληψη της εισαγωγής, με τις ίδιες σχεδόν λέξεις. Ένας αποτελεσματικός επίλογος κάνει κάτι παραπάνω: συνθέτει, δεν επαναλαμβάνει.

 

•       Πρόταση/λύση: καταλήγεις σε μια συγκεκριμένη πρόταση αντιμετώπισης του προβλήματος που αναπτύχθηκε.

•       Προβληματισμός/έκκληση: κλείνεις με μια σκέψη που προτρέπει τον αναγνώστη σε αναστοχασμό ή δράση, χωρίς να είναι διδακτική ή υπερβολική.

Τι αποφεύγουμε

Μην ξεκινάς τον επίλογο με «Συμπερασματικά» ή «Εν κατακλείδι» ακολουθούμενο από ακριβώς τις ίδιες λέξεις της εισαγωγής. Αν ο αναγνώστης διαβάσει εισαγωγή και επίλογο μαζί, πρέπει να νιώθει ότι κάτι προστέθηκε, όχι ότι επαναλαμβάνεται.

Επίλεξε ένα θέμα Παραγωγής Λόγου (π.χ. από παλιότερη εξέταση ή από την τράπεζα θεμάτων του σχολείου σου) και:

Πρόταση εξάσκησης

Δοκίμασε την ίδια εισαγωγή με δύο διαφορετικούς τρόπους έναρξης (π.χ. αφόρμηση και αντίθεση) και σύγκρινε ποια «κλειδώνει» καλύτερα το θέμα σου. Η εξάσκηση σε εναλλακτικές σε κάνει πιο ευέλικτο/- η στην εξέταση.

Στο επόμενο κεφάλαιο θα χτίσουμε μια τράπεζα επιχειρημάτων ανά θεματική ενότητα (τεχνολογία, περιβάλλον, παιδεία κ.ά.), ώστε να έχεις έτοιμο «υλικό» για την ανάπτυξη κάθε θέματος που μπορεί να εμφανιστεί στην εξέταση.